زمینه و هدف: موضوع تنوع فرهنگی در حقوق بین‌الملل یکی از مباحث مهم و پیچیده می‌باشد که در چند دهه اخیر جزو مباحث پرچالش در عرصه حقوق بشر بین‌الملل قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر بررسی حمایت از تنوع فرهنگی در اسناد حقوق بشر بین‌الملل است.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده ‌شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو)  در تدوین و تشکیل کنوانسیون‌های بین‌المللی در حمایت از تنوع فرهنگی نقش مهمی را ایفا می‌کند، با این حال،  تنوع فرهنگی در دو دسته اسناد عام حقوق بشر بین‌الملل مانند اعلامیة جهانی حقوق بشر و اسناد خاص حقوق بشر بین‌الملل مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر، اعلامیه تنوع فرهنگی۲۰۰۱ و کنوانسیون حفظ و ارتقای تنوع مظاهر فرهنگی(۲۰۰۵) که از طرف یونسکو تدوین و به امضای کشورهای عضو رسیده مورد حمایت قرار گرفته است. حمایت از تنوع فرهنگی در اسناد حقوق بشر بین‌الملل بر مبنای نسبی‌گرایی فرهنگی صورت می‌گیرد. بر اساس نظریه نسبی‌گرایی فرهنگی درک حقیقت تابع فرهنگ‌های متنوع است و از آنجایی‌ که فرهنگ‌ها به لحاظ ارزشی برابرند. بنابراین حقایق برخاسته از درک ایشان نیز با یکدیگر برابر است.
نتیجه: اصل عدم‌ مداخله در امور داخلی کشورها، عدم توسعه‌یافتگی فرهنگی و فقدان فرهنگ دموکراتیک در بسیاری از کشور از جمله چالش‌ها و موانع عملی تحقق تنوع فرهنگی از سوی یونسکو است.