زمینه و هدف: این نوشتار با هدف بررسی امکان طرح دعوای از دست رفتن فرصت در نظام حقوقی ایران و رویه قضایی با مرور حقوق آمریکا تدوین شده است. در این مقاله، مفهوم حقوقی از دست رفتن فرصت و ارتباط آن با مفاهیم مشابه هم­چون فوت منفعت و عدم­النفع مورد تحلیل قرار گرفته است. هدف ما در این تحقیق، بررسی مقایسه ­ای بین نظام حقوقی ایران و امریکا در خصوص  فرصت‌ از دست‌ رفته‌ می­ باشد.
مواد و روش ­ها: روش تحقیق در این مقاله به­ صورت توصیفی تحلیلی و به روش کتاب­خانه ­ای می­باشد.
ملاحظات اخلاقی: از آغاز تا پایان مقاله اصل صداقت، و امانت­داری رعایت گردیده است.
یافته­ ها: یافته ­ها حاکی از این است که وجود اختلاف نظر میان فقها و حقوق­دانان از یک سو و بحث پیرامون قوانین پیشین و کنونی با تطبیق با قانون آمریکا از سوی دیگر، مشکلاتی جدی در این زمینه ایجاد می‌نماید. چراکه نظام حقوقی برآمده از فقه در ایران که در فرآیند قانون‌گذاری نیز آثار و نشانه‌های آن مشهود است، از یک طرف معتقد به جبران خسارت ناشی از دست رفتن فرصت هستند و از طرف دیگر، عده‌ای دیگر این خسارات را قابل جبران نمی‌دانند.
نتیجه: سرانجام، تفسیر قوانین مدنی، آرای حقوق­دانان و رویه قضایی ما را به این نتیجه رهنمون می‌سازد که خسارات ناشی از دست رفتن فرصت درصورتی­که محقق و قطعی باشند، بی‌تردید قابل جبران است.