زمینه و هدف: مسئولیت اجتماعی شرکت­های تجاری در پایداری و توسعة اجتماعی و اقتصادی شرکت­ها نقش چشمگیری دارد. مسئولیت اجتماعی، بیانگر رابطة مقابل بین شرکت و جامعه است. به همین دلیل بسیاری از کشورهای دنیا با پذیرش این نوع مسئولیت و پیش­بینی ضمانت اجرا برای آن، سعی کرده­اند به هدف فوق نائل آیند.  
مواد و روش­ها: مقالة حاضر توصیفی- تحلیلی است و روش گردآوری اطلاعات به­صورت کتاب­خانه­ای و اینترنتی بوده است و نیز از منابع خارجی ترجمه­شده نیز استفاده شده است.
ملاحظات اخلاقی: در نگارش مقاله اصالت متون، صداقت و امانت­داری رعایت شده است.
یافته­ ها: مسئولیت اجتماعی مقوله جدیدی از مسئولیت است که نیازمند وضع مقررات و قواعد صریحی در قانون است. اگر چه شرکت­ های سهامی رابطه بسیار گسترده ­ای با جامعه دارند؛ ولی در ایران در مقررات شرکت­ های مذکور، این نوع مسئولیت مسکوت مانده است. شناسایی مسئولیت اجتماعی مستلزم تعریف دقیق از ذی­نفعان، شناسایی و دسته­ بندی گروه ­های ذی­نفع و تعیین ضمانت اجراست؛ ولی این موارد نیز در مقررات شرکت­ های مذکور مبهم و ناقص است.
نتیجه: ارائه تعریف درست از ذی­نفعان بر مبنای  نظریه ذی­نفع­ گرایی، دسته­بندی از ذی­نفعان و نیز تعیین ضمانت اجرا  پیش­نیاز شناسایی مسئولیت اجتماعی در مقررات شرکت­ های سهامی است. بنابراین لازم است در لایحه جدید قانون تجارت به موارد فوق توجه شود تا زمینه مناسب برای ورود مسئولیت اجتماعی در مقررات مذکور فراهم شود.