1
دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران.
2
دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3
استادیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
10.22034/ejs.2024.422552.1587
چکیده
زمینه و هدف: تا به امروز، صلح در جهان برقرار نشده است و جامعُ بینالمللی هنوز در تکاپوی رسیدن به صلح است. لذا نگارنده برآن است تا به تبیین و ترویج مؤلفه های صلح درون بپردازد. مواد و روشها: روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و این تحقیق از نوع نظری است. روشی که برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است به صورت کتابخانه ای است و با مراجعه به کتب، مقالات و اسناد بینالمللی و داخلی صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: آشتی با خویشتن خویش، رویکردی متواضعانه، احترام به طبیعت، احترام به حیات، عشقورزی، عدالت باوری، انسجام یابی، شکیبایی، مسئولیتپذیری،گرایش به شادی، ساده زیستی، تسلیم و رهایی، پذیرش، خودشکوفایی، عدم توقع، صداقت، همکاری و رواداری مهمترین مؤلفههای صلح درون هستند. صلح به معنی تلاش برای بهبود رابطه افراد باهم و حلوفصل مسالمتآمیز اختلافها نیز به کار میرود. فرد صلحجو هم به دنبال زندگی مسالمتآمیز با دیگران است و هم میخواهد دنیا در صلح و آرامش باشد. نتیجه: راه رسیدن به صلح در جهان و برقراری همزیستی مسالمتآمیز آدمیان از درون میگذرد. صلح در نگاه اول در مقابل جنگ قرار میگیرد و جنگ نیز رنج است و با گسترش صلح درون تحمل رنج در درون و بیرون تعدیل میشود.
