1
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2
استادیار و هیئت علمی مجتمع آموزش عالی علوم انسانی اسلامی، گروه حقوق، پژوهشگاه بین المللی المصطفی(ص)، قم، ایران
3
استادیار، گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
10.22034/ejs.2024.447820.1738
چکیده
زمینه و هدف: امروزه تجارت و روابط تجاری مرزهای سیاسی و جغرافیایی کشورها را درنوردیده و به یک امر مسلّم جهانی تبدیل شده است. به گونهای که کمتر کشوری وجود دارد که روابط تجاری بینالمللی با سایر کشورها نداشته باشد. لذا بازرگانان جهت سهولت در روابط تجاری، اسناد اعتباری را پدید آوردند. از طرفی، یکی از پایه های اساسی اعتبار اسنادی، اصل استقلال است که کمک می نماید اسناد اعتباری از تعهد پایه مستقل و اعتبار برخوردار بوده و به اختلافات ناشی از قرارداد پایه، توجه ننماید و طرفین تعهد خود را انجام دهند. هدف مقاله حاضر، بررسی تأثیر اصل استقلال اعتبار اسنادی بر نحوه دادرسی و ایفای تعهدات طرفین است. مواد و روشها: مقاله حاضر، توصیفی- تحلیلی است. همچنین، این پژوهش با هدف کاربردی و به صورت مطالعات اسنادی و کتابخانه ای به بررسی اسناد و قوانین داخلی و بین المللی در رابطه با اصل استقلال اعتبار اسنادی پرداخته است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: بررسیها نشان میدهد با وجود شناسایی اصل استقلال اعتبار اسنادی بر روند دادرسی، گاهاً دادگاه ها برحسب لزوم، اقدامات احتیاطی از قبیل ورود ثالث، جلب ثالث، تأمین خواسته و صدور دستور موقت اتخاذ میکنند که سبب محدود شدن گستره اصل استقلال اعتبار اسنادی میشود. نتیجه: نتایج نشان داد که در اقدامات احتیاطی، مقررات قانونی که صراحتاً بر آنها دلالت نماید وجود ندارد و میتوان به صورت غیر مستقیم با استناد به مقررات قانون آئین دادرسی مدنی، قائل به پذیرش آنها در حقوق ایران شد.