زمینه و هدف: تبدیل تعهد از موضوعات مهم حقوق مدنی است که ماهیت حقوقی آن همواره محل بحث و نظر بوده است. در این مقاله تلاش شده ماهیت حقوقی نهاد تبدیل تعهد در حقوق ایران و کانادا بررسی شود.
مواد و روش­ها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی بوده و از روش کتابخانه‌ای استفاده‌شده است.
 یافته­ ها: در حقوق ایران، تبدیل تعهد دارای ماهیت قراردادی است. بدین معن یکه برای تحقق تبدیل تعهد لازم است طرفین با یکدیگر توافق نمایند. در واقع تبدیل تعهد یک عمل حقوقی یک طرفه نیست و نیازمند اراده طرفین قرارداد است. ضمن اینکه یک نوع قرار داد معوض تلقی می‌شود. در حقوق کانادا نیز به تبدیل تعهد به‌عنوان یک‌نهاد حقوقی اشاره‌شده و به جایگزینی یک الزام با الزامی دیگر و یا جایگزینی شخصی با شخص جدید برای ایجاد توافق اطلاق می‌شود.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
نتیجه ­گیری­: هم در حقوق ایران و هم در حقوق کانادا، پذیرش مسئولیت متعهد جدید و پذیرش قرارداد جدید مهم‌ترین اثر تبدیل تعهد می‌باشد. بدین معنی که در صورت انعقاد قرارداد تبدیل تعهد درصورتی‌که این قرارداد موجب جایگزینی هر یک از اطراف عقد گردد، اثر اولیه حاصل از این قرارداد پیدایش مسئولیت جدید برای متعهد جدید در مقابل متعهدله می‌باشد که این مسئولیت درنتیجه یک قرارداد جدید است. پس لازمه پیدایش این مسئولیت پذیرش قرارداد جدید بین هر یک از اطراف عقد و شخص ثالث می‌باشد.