زمینه و هدف: انتقال حق دعوی به منتقل‌الیه از موضوعاتی است که کمتر مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر انتقال حق دعوی به منتقل‌الیه است.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده ‌شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد انتقال دعوی به این معناست که حق اقامه دعوی و ادامه جریان دادرسی از شخصی به شخص دیگر منتقل شده و منتقل‌الیه، قائم­ مقام منتقل­ عنه شود. پذیرش سمت منتقل‌الیه در مقررات جدید آئین دادرسی مدنی برخلاف قانون سابق پیش ­بینی نشده و اشاره به آثار انتقال دعوی در برخی قوانین به­ طور پراکنده موجب ایجاد تفاسیر مبهم و متناقض گشته است. خسارات در صورتی متوجه شخص منتقل ­الیه می‌شود که با رضایت او باشد و الا خیار فسخ را دارد. در این صورت  باید منتقل ­الیه از خسارات مال خبر داشته باشد و الا طبق قاعده غرور می­تواند عمل کند.
نتیجه: به نظر می ­رسد دعاوی ناشی از حقوق و تعهدات قراردادی ملصق به مال موضوع معامله بوده و به منتقل‌الیه منتقل می­گردد؛ لیکن دعاوی مربوط به الزامات خارج از قرارداد به­ لحاظ شخصی بودن این دعاوی، قابل انتقال به منتقل‌الیه نمی­ باشند. اگر انتقال­ گیرنده از جریان دادرسی بی‌اطلاع باشد و در دادرسی دخالت نداشته باشد، می‌تواند پس از صدور حکم قطعی به­ عنوان ثالث به رأی اعتراض کند.