زمینه و هدف: امروزه تنوع موجود در قراردادهای پیمانکاری به ­دلیل ماهیت میان­ رشته ­ای پیمانکاری مشکلاتی را در تنظیم روابط کاری برای کارفرمایان و پیمانکاران ایجاد کرده است. در همین راستا، هدف پژوهش حاضر بررسی ماهیت حقوقی قراردادهای پیمانکاری EPC+F است.
مواد و روش­ ها: روش مقاله حاضر تحلیلی- توصیفی و ابزار انجام پژوهش نیز فیش ­برداری داده ­ها از طریق مطالعات کتاب­خانه ­ای است. 
ملاحظات اخلاقی: در نگارش مقاله حاضر، ارجاع­دهی مستند و امانت­داری مبنا قرار گرفته است.
یافته­ ها: قراردادهای پیمانکاری ساخت و طراحی تجهیزات موسوم به EPC+F که قراردادهای توأم با تأمین مالی هستند، ابهاماتی از منظر ماهیتی برای حقوق­دانان ایجاد کرده است. از آنجا که پیمانکاران داخلی در اجرای قرارادهای مذکور به دلایل مختلفی چون حجم پروژه، نوسانات قیمت و نبود سرمایه ­گذار در بخش مالی با مشکل مواجه هستند، در برخی موارد بخش اجرا و تأمین مالی از پیمان حذف شده و الگوی طراحی و خرید EP لحاظ می­گردد.
نتیجه: ماهیت قراردادهای موسوم به EPC+F در تبعیت از عقود معین یا نامعین نیز چالش­ هایی ایجاد کرده است و با توجه به کاربرد این عقود در قراردادهای نفتی و مقایسه این عقود با عقود معین، نامعین به نظر می­رسد این عقود شرایط ویژه­ای داشته و تابع ماده 10 قانون مدنی و قراردادهای پیمان به ­طور نسبی هستند.