زمینه و هدف: بین‌المللی‌شدن حقوق اساسی و به عبارت دیگر وارد نمودن نرم‌های حقوق بین‌الملل در قوانین داخلی حوزه‌ای است که در گذشته چندان مورد توجه نبوده است. این رویه در سال­ های اخیر تغییر نموده، زیرا این باور ایجاد شده است که بین‌المللی‌شدن قوانین جزء کلیدی درک ما از نقشی است که حقوق بین‌الملل در شکل‌دهی به رفتار دولت­ ها ایفا می‌نماید.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌ شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: وارد نمودن حقوق بین‌الملل در قوانین اساسی دولت ­ها، یک مؤلفة اصلی است که به­ موجب آن حقوق بین‌الملل نه ­تنها برای دولت‌ها الزام‌آور می‌شود، بلکه می‌تواند درک عمومی را در مورد هنجارهای جهانی و رفتارهای قابل‌ قبول تغییر دهد. کاربست یک اصل حقوقی بین‌المللی مورد توافق دولت‌ها در سطح نظام بین‌الملل، مستلزم سازوکاری است که به وسیلة آن هنجارهای حقوقی در درک رفتار مناسب و قانونی در سطح داخلی یکپارچه شوند. همان­طور که حقوق داخلی مبتنی­بر هنجارها و نهادهای حقوقی مرتبط فرهنگی است، حقوق بین‌الملل هم باید برای رسیدن به سطحی ضروری یا الزامی که برای شکل دادن به عمل دولت ضروری می‌باشد، پایه‌گذاری شود.
نتیجه: برای موفقیت‌آمیز‌بودن بین‌المللی‌شدن، توجه به نوع حقوق بین‌الملل مورد بحث و هم­چنین وجوه حقوقی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دولت ­ها که ممکن است فرآیند بین‌المللی شدن قانون اساسی را تسهیل یا کند نماید، ضروری است.