زمینه و هدف: سه طلاق در مجلس واحد از موضوعات مهم طلاق است که شرایط تحقق آن همواره محل بحث و نظر بوده است. هدف مقالة حاضر بررسی سه طلاق در مجلس واحد با رویکرد فقه اسلامی است.
مواد و روش‌ها: مقالة حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌ شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: طلاق ثلاثه، به مفهوم به­کار بردن لفظ طلاق توسط زوج برای سه مرتبه به‌منظور افتراق از زوجه است. این طلاق خود دو حالت دارد: نخست، زوج، زوجه را در سه طهر متفاوت طلاق دهد. در حالت دوم، زوج، سه طلاق را در مجلس واحد واقع می‌سازد. وقوع طلاق در حالت نخست، به‌اتفاق توسط مذاهب اسلامی پذیرفته ‌شده و چنین طلاقی سبب حرمت می‌گردد؛ ولی وقوع حالت دوم در میان فقهای مذاهب اسلامی مورد اختلاف است. جمهور اهل سنت(مذاهب چهارگانه فقهی) وقوع چنین طلاقی را تأیید می‌کنند. مشهور امامیه قائل به عدم پذیرش هستند. اکثریت زیدیه، برخی از ظاهریه، ابن اسحاق، ابن قیم جوزی، برخی از امامیه، قائل به پذیرش سه طلاقه هستند.
نتیجه: پس از بررسی دلایل هر یک از دیدگاها به نظر در صورت انشای متعدد لفظ طلاق در یک مجلس، وقوع یک طلاق اقوا است. علاوه­بر آیات و روایات «اصل اباحه در طلاق»، «مصلحت» و «تیسیر» نیز بر وقوع طلاق واحد دلالت دارند.