زمینه و هدف: استارت ­آپ کسب ­وکاری نوپا است که راهکاری جدید به ­منظور حل مسئله ­ای پیشنهاد می‌کند. بسیاری آن را فرهنگ نوینی برای اندیشه‌هـای نـو و خلاقیت بر فـراز ایده‌های موجود می‌دانند که غایت آن برطرف کردن مشکلات موجـود در نقـاط کلیـدی است. هدف مقالة حاضر، بررسی فاکتورهای مؤثر بر موفقیت استارت­آپ‌های ایرانی با تأکید بر عوامل محیطی است.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر، توصیفی-پیمایشی است. برای شناسایی مؤلفه‌های موفقیت استارت‌آپ ها از روش کیفی مبتنی­ بر تحلیل تم و مصاحبه با 17 نفر از کارشناسان استفاده شد. در بخش کمی نیز با استفاده از روش تحلیل عاملی و بر مبنای مؤلفه‌های استخراج‌شده، پرسش­نامه تنظیم شد و در اختیار100 نفر از کارشناسان شرکت‌های استارت­ آپی قرار گرفت.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: نتایج مصاحبه انجام­ شده به شناسایی و طبقه­ بندی 4 مؤلفه اصلی و 29 زیرمؤلفه منجر شد.نیز  تحلیل عاملی نشان داد که زیرمؤلفه‌های استخراج­ شده برای هرکدام از مؤلفه‌های اصلی مدل مفهومی تحقیق مناسب و تبیین­ کننده آن­ها است. نیز ارتباط مؤلفه‌های اصلی با مؤلفه موفقیت، گویای آن است که تمامی مؤلفه‌ها در تبیین موفقیت مؤثر هستند.
نتیجه: نتایج نشان داد، تمامی مؤلفه‌ها در تبیین موفقیت شرکت‌های استارت‌آپ در ایران مؤثر است و در این میان مؤلفه محیطی، بالاترین بار عاملی و در اولویت بیشترین تأثیر قرار دارد. مؤلفة کلان اقتصادی، دولت و نهادهای عمومی، شبکه­ سازی و ارتباطات نیز به ترتیب بیشترین اهمیت بر موفقیت استارت‌آپ­ ها در ایران را دارند.