زمینه و هدف: هدف مقاله حاضر بررسی آثار وکالت بلاعزل در فقه، حقوق ایران و انگلیس است.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌ شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد در حقوق ایران صرف اعطای وکالت بلاعزل حق موکل را در رابطه با انجام موضوع وکالت ساقط نمی‌کند؛ همچنین حق ضم، وکیل امین و یا ناظر به ­وکیل را برای موکل از بین نمی‌برد؛ مگر اینکه خلاف آن در ضمن عقد تصریح شده باشد؛ و یا اینکه بر سقوط آن به ­طور ضمنی توافق گردیده باشد؛ پس توافق و خواست طرفین نقشی مهم و تعیین کننده در این زمینه دارد. در حقوق انگلیس مانند حقوق ایران در موارد زیر غیر قابل فسخ است: 1) در صورتی که تفویض شده به­ وکیل توأم با انتقال منافع بوده و در مقابل عوضی است که دارای ارزش مالی است. 2) غیر قابل فسخ بودن وکالت تصریح شود.
نتیجه: هم در فقه و حقوق ایران و هم در حقوق انگلیس، اگر وکالت بلاعزل در مقام یک وکالت صرف به­ معنای واقعی خود منعقد گردد؛ در این صورت تمام آثار و احکام وکالت در مورد آن جاری و اعمال خواهد شد و موکل نیز می‌تواند موضوع وکالت را خود انجام داده و یا حتى ضم، وکیل امین و یا ناظر نماید و با این عمل خود اختیارات وکیل را محدود کند.