زمینه و هدف: میدان گازی آرش از منابع مهم مورد اختلاف ایران با کویت و عربستان در خلیج فارس است که تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته و در این مقاله تلاش شده موضوع مورد اشاره با توجه به رویکرد کنوانسیون حقوق دریاها ۱۹۸۲ نسبت به حل و فصل اختلافات دریاها بررسی شود.
مواد و روش‌ها: مقاله توصیفی تحلیلی بوده و از روش کتابخانه‌ای استفاده‌ شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: مطابق کنوانسیون 1982حقوق دریاها، دولت‌ها در خصوص اختلافات مربوط به نفت و گاز مشترک دریایی لازم است با حسن نیست در راستای انعقاد توافق‌نامه با یکدیگر همکاری و از دست به اقداماتی که انعقاد توافق را به مخاطره بیاندازد، اجتناب نمایند. کنوانسیون 1982حقوق بین‌الملل دریاها به جز برخی قواعد کلی دال بر حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات، نسخه واحد و تعریف شده‌ای برای رفع اختلافات ارائه نمی‌کند و رفع اختلافات در حقوق بین‌الملل دریاها به انعقاد توافق‌نامه های دو یا چند جانبه واگذار شده است. این امر در خصوص میدان گازی آرش نیز مصداق دارد.
نتیجه‌گیری: با توجه به اقدامات یک‌جانبه کویت و عربستان سعوی در بهره‌برداری از میدان گازی آرش که مغایر دستورالعمل کنوانسیون حقوق دریاهاست، لازم است دولت ایران نیز به بهره‌برداری در این میدان دست زده و هم زمان به گفتگو جهت رسیدن به توافق سه جانبه با کویت و عربستان ادامه دهد.