زمینه و هدف: گردشگران می‌توانند قربانی جرائم متعددی مثل سرقت، قتل، تجاوز جنسی، گروگان‌گیری و نظایر آن‌ها قرار گیرند. در این مقاله تلاش شده رویکرد حقوق کیفری ایران در خصوص بزه‌دیدگی گردشگران خارجی بررسی شود.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی بوده و از روش کتابخانه‌ای استفاده‌شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: سیاست جنایی ایران تمایلی به شناسایی جرائم خاص گردشگران خارجی در قالب نظام افتراقی ندارد. قوانین عمومی حمایت از بزه دیده در نظام حقوقی ایران بر گردشگران بزه دیده خارجی حکم‌فرماست و دادگاه‌ها در صورت رویارویی با بزه‌دیدگی گردشگران خارجی، بر مبنای قوانین عمومی حکم می‌کنند. حمایت شدن مالی و معنوی، حق آگاهی یافتن، اقامه دعوی و حق تساوی در برابر دادگاه و حمایت از شهود و مطلعین ازجمله حقوق بزه دیده در حقوق کیفری ایران است که در خصوص گردشگران خارجی بزه‌دیده نیز اجرا می‌شود.
نتیجه‌گیری: قوانین کیفری موجود کفایت لازم را در حمایت از گردشگران خارجی بزه دیده ندارد. با توجه به اهمیت گردشگری خارجی، لازم است نوعی رویکرد افتراقی در حمایت از گردشگران بزه دیده خارجی صورت گیرد به‌نحوی‌که روند رسیدگی به دعاوی سریع‌تر و مجازات‌های بازدارنده‌تر تدوین شود. در بحث پیشگیری نیز خلاءهایی چون فقدان پلیس گردشگری، عدم رویگرد و نگرش پیشگیرانه عوامل مرتبط و ذی‌نفع با گردشگری خارجی وجود دارد.