زمینه و هدف: داوری یکی از روش‌های مهم حل و فصل اختلافات تجاری به­ ویژه در عرصه بین‌المللی است. هدف مقاله حاضر بررسی قواعد حاکم بر داوری تجاری بین‌المللی در فقه و حقوق ایران و حقوق آمریکا است.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است. مواد و داده‌ها به ­صورت کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده ‌شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متن، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد در فقه بر اساس قاعده الزام امکان استفاده از داوری تجاری بین‌المللی وجود دارد. از طرفی مقررات و قواعد داوری تجاری بین‌المللی در خصوص حقوق و تکالیف داوران در نظام‌های حقوقی ایران و ایالات ‌متحده آمریکا تفاوت‌ها و شباهت‌های گوناگونی دارد؛ اما با اندکی تأمل می‌توان دریافت که اصولاً شباهت‌ها در امور شکلی و تفاوت‌ها در امور ماهوی است. اختلاف رژیم ­حقوقی ایران و ایالات ‌متحده آمریکا سبب تفاوت در نظام­ حقوقی حاکم بر داوری تجاری بین‌المللی در این دو کشور است که امری کاملاً طبیعی است.
نتیجه‌گیری: مبنای اصلی داوری و به­ خصوص حقوق و تکالیف داوران در ایالات ‌متحده آمریکا توافق طرفین است که می‌توان دلیل آن را نظام کامن­لا در این کشور دانست. درحالی‌که در ایران به­ دلیل وجود قوانین مدون گوناگون مبنای داوری قانون است و این امر در مسئولیت داوران نیز وجود دارد.