تأثیر بیماری‌های پاندمیک بر قراردادهای مستمر در حقوق ایران

خیاطیان, سمانه; عباسلو, بختیار

doi:10.22034/ejs.2025.497846.2013

تأثیر بیماری‌های پاندمیک بر قراردادهای مستمر در حقوق ایران

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

سمانه خیاطیان ¹

بختیار عباسلو ²

¹ گروه حقوق خصوصی، دانشگاه عدالت، تهران، ایران.

² گروه حقوق خصوصی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

10.22034/ejs.2025.497846.2013

چکیده

زمینه و هدف: ظهور پاندمی کرونا اثرات گوناگونی بر قراردادهای مستمر به ‌عنوان عقودی که عنصر زمان در آن‌ها دارای نقش اساسی است، بر جای گذاشت. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر بیماری‌های پاندمیک بر قراردادهای مستمر با تأکید بر قرارداد کار، اجاره، پیمانکاری و مالی پرداخته است.

مواد و روش‌ها: روش این پژوهش توصیفی تحلیلی می‏باشد.

ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.

یافته‌ها: بر مبنای مفهوم فورس ماژور، بیماری‌های پاندمیک همچون کرونا می‌توانند حسب مورد منجر به تعلیق یا خاتمة قراردادهای کار و پیمانکاری شوند که در نظام حقوقی ایران نیز در قوانین مختلف به آن اشاره شده است. در مقابل، با توجه به مشکلات و آسیب‌های اقتصادی ناشی از کرونا، اکثر کشورها مانند ایران سیاست‌های حمایتی همچون ابقای قرارداد (ممنوعیت خاتمة قرارداد) را در قراردادهای اجاره اجرا کرده‌اند.

نتیجه: توجه مضاعف به بهداشت محیط کار در رابطة کار، تعیین میزان افزایش اجاره به‌منظور جلوگیری از افزایش افسارگسیختة اجاره‌بها درخصوص قرارداد اجاره و تعویق اقساط تسهیلات درخصوص قرارداد مالی نیز از دیگر سیاست‌های حمایتی خاص راجع به اجرای تعهدات عقود مستمر است که در زمان بروز کرونا به‌ عنوان یک بیماری پاندمیک مورد توجه قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها

بیماری‌های پاندمیک

قراردادهای مستمر

کرونا

حقوق ایران

موضوعات