انجمن علمی حقوق بشر اسلامی ایران فصلنامه علمی مطالعات فقه اقتصادی 2676-7163 4 3 2022 09 24 Blood money in Xenotransplantation in the light of the principles of economic jurisprudence دیه عضو پیوندی حیوان به انسان در پرتو مبانی فقه اقتصادی 101 116 157926 10.22034/ejs.2022.339217.1225 FA عبدالرضا فرهادیان عضو هیات علمی گروه حقوق، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران. 0000-0001-8930-2037 Journal Article 2022 03 28 <strong>Background and Aim:</strong> There has been tremendous progress in the field of medical sciences in recent years. One of these developments is the issue of Xenotransplantation. The aim of the present study is that in cases of transplantation of an animal organ to a human being, if the organ is damaged after transplantation, is it possible to demand blood money? <strong>Materials and Methods:</strong> This research is of theoretical type and the research method is descriptive-analytical and the method of data collection is library and has been done by referring to documents, books and articles. <strong>Ethical considerations:</strong> In order to organize this research, while observing the authenticity of the texts, honesty and fidelity have been observed. <strong>Results:</strong> The findings of the present study show that in the field of Fiqh, there are two approaches: title-oriented and intentional (or result-oriented) approach. Examining the Islamic Penal Code, we will find that the legislature has accepted the approach of later jurists, that is, the intentional approach. <strong>Conclusion:</strong> The intentional approach in Fiqh, by appealing to basic principles such as the principle of correctness as well as the variable of efficiency, and also taking into account the necessities in the society, issues a license to receive diyat in cases of damage to animal organs transplanted to humans. In the light of this, the Islamic Penal Code is not designed to prohibit such a sentence; Rather, it has implicitly endorsed this ruling. <strong>زمینه و هدف:</strong> در حوزه علوم پزشکی در سال­های اخیر، پیشرفت‌های شگرفی حاصل شده است. یکی از پیشرفت‌های مزبور مسئله پیوند اعضای حیوان به انسان می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر این است که در موارد پیوند عضو حیوانی به انسان، چنانچه پس از پیوند، آسیبی به عضو مزبور وارد شود، آیا امکان مطالبه دیه وجود دارد. <strong>مواد و روش‌ها:</strong> این تحقیق از نوع نظری بوده ‌روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی می‏باشد و روش جمع‏آوری اطلاعات بصورت کتابخانه‏ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است. <strong>ملاحظات اخلاقی:</strong> در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانت­داری رعایت شده است. <strong>یافته‌ها: </strong>یافته­های پژوهش حاضـر، نشان می‌دهد کـه در فضای فقـه، دو رویکـرد عنوان­محوری و رویکرد مقاصدی (یا همان نتیجه­محوری) مطرح می­باشد. با بررسی قانون مجازات اسلامی، متوجه خواهیم شد که قانون‌گذار رویکرد فقهای متأخر یعنی رویکرد مقاصدی را مورد پذیرش قرار داده است. <strong>نتیجه‌:</strong> رویکرد مقاصدی در فقه با توسل به اصول مبنایی مانند اصل صحت و همچنین متغیر کارایی، و نیز با در نظر گرفتن ضرورت­های موجود در فضای جامعه، جواز دریافت دیه در موارد آسیب به عضو حیوانی پیوندزده شده به انسان را صادر می­کند. قانون مجازات اسلامی نیز در پرتو همین امر، به نحوی طراحی نشده است که ممنوعیتی برای حکم مزبور ایجاد کند؛ بلکه به صورت ضمنی این حکم را مورد تأیید قرار داده است. https://journal.ihrci.ir/article_157926_06007724d8e557a78b14a4546c8d4872.pdf