بررسی تطبیقی اصل قائم مقامی بیمه گر در حقوق بیمه ایران و فرانسه

نوع مقاله: علمی تخصصی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی

2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد واحد دامغان

چکیده

در اکثر نظام های حقوقی دنیا ، بیمه گر پس از جبران ضرر ، با اقامه دعوای قائم مقامی، برای مطالبه خسارت به عامل ورود زیان مراجعه می کند . اصل قائم مقامی در اثر پرداخت درحقوق بیمه فرانسه و همچنین حقوق بیمه ایران، به عنوان مبنای رجوع بیمه گر برگزیده شده است، چرا که میان غرامتی بودن پرداخت ها و اصل قائم مقامی ارتباط مستحکمی وجود دارد کمااینکه هرگونه پرداخت غرامتی بیمه گر، قائم مقامی وی را به دنبال دارد. می توان گفت حقوق مدنی ایران برخلاف حقوق مدنی فرانسه صراحتا قائم مقامی در اثر پرداخت را به رسمیت نشناخته است چرا که موضوع قائم مقامی در اثر پرداخت ریشه در حقوق کشور فرانسه دارد و در حقوق ایران هیچ اثری از ان دیده نمی شود. لذا شاید بتوان استنباط کرد که پذیرش حق رجوع بیمه گر بر اساس قائم مقامی در اثر پرداخت غرامت ، در حقوق ایران غیرممکن است. عده ای در بحث ماهیت رجوع بیمه گر، افزون بر دعوای قائم مقامی، سخن از دعوای مستقیم بیمه گر از باب تسبیب را به میان اورده اند و عده ای دیگر ان را از باب دعوای ناشی از پرداخت دین دیگری و گروهی در ردیف دعوای قائم مقامی تلقی کرده اند . در این مقاله به دنبال این هستیم که مبنای اصلی رجوع بیمه گر بعنوان قائم مقام در حقوق ایران و فرانسه چیست.

کلیدواژه‌ها